Babalar Günü...

Bugünün diğer günlerden bir farkı var. Bugün Babalar Günü. Bizim için hayattaki en değerli varlıklarımızdan biri babamız. Eminim birçok kişi bu özel günde babalarını mutlu etmek için bir şeyler yapmıştır. Ne bileyim, minik bir hediye, güzel bir sabah kahvaltısı ya da güzel bir akşam yemeği,v.s... Bu özel günde hayatta olamayan, hayata erken veda eden babalarında evlatları yalnız bırakmamıştır bugün onları. En güzel çiçeklerle donatmışlardır mekanlarını...

Ben sabah kalktım ve güzel bir kahvaltı sofrası hazırladım. Ailecek bu güzel kahvaltı sofrasında buluştuk. Akşama doğruda yemeğe götürdük babamızı. Bunun karşılığında biz evlatlarının varlığı onun için hayattaki tek, özel ve en büyük hediye olduğunu söyledi. Küçük de olsa onu mutlu etmek hoşumuza gitti.

Evet hayattaki en büyük zenginlik insanın çocukları olması. Düşünsenize, sizin kanınızdan, canınızdan bir varlık dünyaya getiriyorsunuz. Ve o artık hayattaki her şeyiniz oluyor. Ebebeyn olmayı daha tatmadım ama bunun özel ve güzel bir duygu olduğunu anlayabiliyorum en azından. Umarım bizde yaşarız bu duyguların en güzelini.

Başta babam olmak üzere, tüm babaların ve baba adaylarının babalar gününü kutlarım. Doğduğumdan bugüne kadar bana birgün olsun desteğini esirgemeyen, en zor zamanımda bile hep yanımda olan, beni karşılıksız seven canım babama teşekkürü bir borç bilirim...

Patates, Yumurta ve Kahve Hikayesi...

Pastırma yaz sıcağından merhaba herkese. Bugün sizinle hayata dair güzel bir hikaye paylaşacağım. Gazete okurken çok anlamlı, güzel bir hikaye ilişti gözüme. Hürriyet Çukurova yazarı Y. Sinan Tanyıldız dün köşesinde paylaşmış. Ben çok beğendim ve aynen siz değerli okuyucularıma aktarmak istedim...

"Patates, Yumurta ve Kahve

Bir zamanlar her şeyden sürekli şikayet eden, insanlara güvenmeyen, yaşamının anlamsızlığından yakınan bir kız vardı. Hayat ona göre anlamsızdı, mücadele etmekten, çözülen her sorunun ardından yenilenmesinden bıkmıştı. Hatta çalıştığı iş yerinde genç yaşına rağmen ben artık emekl, olmalıyım gibi laflar etmeye bile başlamıştı. Bir gün mesleği 'aşçılık' olan babası ona ders vermeye karar verir. Kızını çağırır ve onu mutfağa götürür.

Tezgahtan üç ayrı cezve çıkarır birinin içine irice patates, diğerine bir tavuk yumurtası ve üçüncüsüne ise birkaç tane kahve çekirdekleri koyar. Üçünün de altını yakar ve hiçbir şey söylemeden beklemeye başlar. Kızı babasının bu davranışından bir şey anlamaz. Babasına olan biteni ve daha ne kadar bekleyeceğini sorar. Babası kızına yanıt vermez ocağın başında beklemeye devam eder. Aradan 20-25 dakika geçtikten sonra adam cezvelerin altındaki ocakların ateşini tek tek söndürür.

Birinci cezveden patatesi çıkarır bir tabağa, diğer cezveden yumurtayı çıkarıp bir tabağa üçüncü içinde kahve çekirdekleri olan cezvenin suyunu ise bir fincana koyar. Kızını çağırır ve ne görüyorsun diye sorar. Kızı patates, yumurta ve kahve! diye yanıt verir. 'Daha yakından bak kızım' der. Kız patatese dokunur, yumuşamış, yumurtaya bakar, babası soy kabuklarını der, soyunca yumurtanın katılaştığını görür. Sonunda kahve dolu fincanı göstererek bir yudum almasını söyler. Bir yudum alınca tadı hoşuna gider, yüzünde bir gülümseme belirir.

Bütün bu olanlardan babasının ne anlatmak istediğini anlayamaz ve babasına sorar.'Bunlar ne anlama geliyor babacığım?'

-Kızım patates de, yumurta da, kahve çekirdiği de aynı sıkıntıyı yaşadılar, yani hepsi de ateşte kaynayan suyun içinde kaldılar. Ama her biri kaynar suda farklı tepkiler verdiler. Patates daha güçlü sert görünürken suyun içinde yumuşamıştı, yumurta ise kırılgandı ama kaynar suyun içinde iyice sertleşmiş içi katılaşmıştı, ancak kahve çekirdeğinin durumu farklıydı. Kaynar suyun içinde kalınca kendi değiştiği gibi içinde bulunduğu suyu da değiştirmiş ortaya yepyeni bir şey çıkmıştı, gördün mü?

-Sen hangisisin evlat? Hayatın boyunca patates gibi yumuşayıp ezilecek misin? Yumurta gibi kalbin duyguların katılaşcak mı? Yoksa kahve çekirdeği gibi başına gelen her olayın seni olgunlaştırmasına, hayatına ayrı bir tat vermesine mi izin vereceksin?"